جستجو :
اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَن صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَ في كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
امروز: ۱۴۰۰ جمعه ۱۲ آذر


 
  • نامه حضرت آیة‌الله‌ا‌لعظمی مظاهری «مدظلّه‌العالي» خطاب به حضرت آیة‌الله‌ا‌لعظمی آقای صافی گلپایگانی«مدظلّه‌العالي»
  • درس اخلاق؛ فضیلت‌های فراموش شده، فضیلت نهم: انتقاد و انتقادپذیری
  • نوشتاری از معظّم‌له؛ موضوع: پیامبر اکرم«ص» مظهر فضائل اخلاقی
  • درس اخلاق؛ فضیلت‌های فراموش شده، فضیلت هشتم: «امربه معروف و نهی‌ازمنکر»
  • پيام در پی فاجعۀ تروریستی در مسجد جامع شیعیان سیدآباد در قندوز افغانستان
  • بازنشر بیانات معظّم‌له در آستانۀ فرارسیدن ایام آخر ماه صفر
  • پيام به مناسبت رحلت عالم ربّانی و فقیه پارسا حضرت آیت‌الله آقای حاج سید محمّد رجایی«قدّس‌سرّه»
  • پيام به مناسبت رحلت حکیم متألّه و عالم جلیل‌القدر حضرت آیت‌الله حسن‌زاده آملی«قدّس‌سرّه»
  • درس اخلاق؛ فضیلت‌های فراموش شده، فضیلت هفتم: «صبر»

  • -->

    ������������������������������ ������������������������ ������������������������ / ������������������������������ ������������������������������ ������������ ������������������������ ������������ / ������������������������������
    تأثير عمل ما در آخرت

    قرآن كريم اشارات فراواني در اين مورد دارد. از جمله اينكه در روز قيامت ما دچار گفتار و كردار و نيات خودمان هستيم، يعني اگر قصر داريم خود تهيه كرده‌ايم، اگر حورالعين است خود تهيه كرده‌ايم، اگر آب كوثر و غذاهاي بهشتي است خود تهيه كرده‌ايم واگر زقوم و مار و عقرب و آتش و مار و مور است باز هم خود تهيه كرده‌ايم. به قول قرآن شريف، بارها وقتي كه راجع به اعمال اين دنيا كه اگر خوب باشد قصر و حور است و اگر بد باشد مار و آتش است، مي‌فرمايد: خودتان تهيه كرده‌ايد، پروردگار عالم به كسي ظلم نمي‌كند.

    «وَلَوْ تَري اِذْ يَتَوَفِّي الَّذين كَفَروُا المَلائِكَةٌ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ اَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الحَريقِ، ذلِكَ بِما قَدّمَتْ اَيديكُمْ و اَنَّ الله لَيْسَ بِظَلاّمٍ لِلْعَبيدِ[1]»

    در جاي ديگر مي‌فرمايد: يَومَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ اَمَداً بَعيداً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللهُ‌ نَفْسَهُ وَ اللهُ رَئُوفٌ بِالعِبادِ[2]»

    خدا خيلي با بنده‌هايش مهربان است، بنده‌هايش را مي‌ترساند و مي‌گويد بنده بترس. از چه؟ از كارهايي كه انجام مي‌دهي. اگر عمل تو خوب است در روز قيامت اطرافت را مي‌گيرد، به قدري درخشندگي و نورانيت دارد كه تو در هاله‌اي از نور واقع مي‌شوي.

    «يُومَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفي مِنْكُمْ خافِيةٌ فَاَمّا مَنْ اُوتيَ كِتابَهُ بِيَمينِهِ فَيَقولُ هاؤُمُ اقْرَؤا كِتابيَه. اِنِّی ظَنَنْتُ اَنّي مُلاقٍ حِسابِيَه. فَهُوَ في عيشةٍ راضيةٍ في جَنَّةٍ عالِيَةٍ فُطُوفُها دانِيَةٌ كُلْوا وَاشْرَبوا هَنيئاً بِما اَسْلَفْتُمْ فِي الاَيامِ الخالِيَةِ[3]»

    يعني از ميوه‌هاي بهشتي بخور و از آبهاي بهشتي بياشام. اينها چيزهايي است كه خود تهيه كرده‌اي «بما اسلفتم»‌ چه موقع تهيه كرده‌ايد؟ «في‌الايام الخاليه» يعني روزه‌هاي ماه مبارك رمضان است كه آن كوثر مي‌شود و نماز اول وقت است كه براي انسان قصر و حور مي‌گردد. به عكس اگر اعمال ما بد باشد بسيار ناگوار و ناراحت‌كنده است. يعني علاوه بر اينكه در قبر مار و عقرب است، در روز قيامت هم اطراف ما را مي‌گيرد، به قدري ناراحت مي‌شويم كه مي‌گوييم: اي كاش بين من و اعمالم بسيار فاصله بود. «.. تودلوان بينها وبينه امدا بعيدا و يحذركم الله نفسه»

    باز در اينجا مي‌فرمايد: «انا نحن نحي الموتي» مرده‌ها را زنده مي‌كنيم، «و نكتب ما قدموا و آثارهم» ضبط مي‌كنيم، چه چيز را؟ آنچه را كه پيش فرستاده است، اگر مار و مور و عقرب فرستاده است، شب اول قبر دچارش مي‌شود، اگر هم قصر و حور و باغهاي بهشتي تهيه كرده است، خوشا به حالش. لذا پيامبراكرم(ص) در روايت معراجيه مي‌فرمايند: ديدم كه ملائكه گاهي اوقات قصر مي سازند و كار مي‌كنند و گاهي كار نمي‌كنند. پرسيدم: چرا چنين است؟ گفته شد: زيرا مصالحش از دنيا بايد تأمين شود[4].

    نماز، روزه، حج، زكات و نفقات، بالاخره به وسيله اينها بهشت درست مي‌شود، بهشت الآن هم موجود است و قصر و حورالعين، نعم بهشتي و ... را بايد در اين دنيا تهيه كنيم. جهنم از اول هم بوده و هست. اما آتش جهنم را خود ما تهيه مي‌كنيم:

    «يا اَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا قُوا اَنْفُسَكُمْ وَ اَهْليكُمْ ناراً وَ قُوُدَها النّاسُ وَ الخِجارَةُ عَلَيها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ الله ما اَمَرَهُمْ وَ‌ يَفْعَلُونَ ما يُؤمَروُنَ [5]»

    آتش جهنم خود تو هستي، خودت در آنجا آتش مي‌گيري. زقوم را خدا در جهنم نمي‌كارد ما خودمان مي‌كاريم. زقوم در جهنم يك ميوه تلخي است كه در روايات مي‌خوانيم، اگر كسي از آن بخورد روده‌هايش پاره‌پاره مي‌شود[6]. حميم جهنم، يعني آب جوشان را خومان تهيه مي‌كنيم[7]. آن آقا كه در محل كارش به خاطر چيزي عصباني شده، مي‌خواهد همه عقده‌هايش را در منزل خالي كند و بر سر همسرش فرياد مي‌كشد، يا آن زن كه در برابر همسرش زبان‌درازي مي‌كند. همين‌ها حميم مي‌شود، اينها را خودمان تهيه مي‌‌كنيم. وقتي محيط خانه تلخ شد، درخت زقوم مي‌شود. وقتي چنين شد، مثلاً در عصر ماه مبارك رمضان پس از تحمل ساعت‌ها گرسنگي و تشنگي براي خودمان در جهنم يك درخت زقوم مي‌كاريم.

    وقتي «زبان‌ دراز» شد زماني كه به صحراي محشر وارد مي‌شود، زبانش به قدري دراز است كه روي زمين افتاده و مردم آن را لگد مي‌كنند، اين درازي زبان را خداوند درست نكرده، خودش درست كرده است. درخت زقوم در جهنم را خودمان مي‌كاريم. قرآن مي‌گويد: در جهنم گرزهايي هست[8] كه به فرموده امام باقر(ع) اگر بر سر يكي از جهنميها بكوبند چندين هزار سال پائين مي‌رود[9]. اين گرز را خود ما تهيه كرده‌ايم، يعني وقتي كه شخصيت كسي را كوبيدم، عيبجويي كرديم، پشت سر كسي حرف زديم، پيش رويش چيزي گفتيم و ناراحتش كرديم، اين گرز مي‌شود، اين گرز را خودمان به دست ملائكه مي‌دهيم. در اينجا شخصيت كسي را كوبيدي، در آنجا تو را مي‌کویند. اين آيه شريفه كه در وسط آمده است زنگ خطري است. اگر شما در قطار يا هواپيما نشسته باشيد يا خواب باشيد، يك وقت قطار يا هواپيما تكان مي‌خورد، شما از خواب مي‌پريد. قرآن هم دلش مي‌خواهد كه بيدار شويد، لذا در حاليكه دارد استدلال مي‌كند يا در حالي كه يك بحث اخلاقي مطرح است، تو را مي‌ترساند تا تكان بخوري. اتفاقاً بهترين تكانها از نظر قرآن، به ياد معادبودن است. شايد در قرآن بيش از يكهزار و چهارصد آيه درباره معاد است و اينجا همان جايي است كه تكان مي‌دهد. اين جمله در وسط بحث آمده «نكتب ما قدموا» براي اينكه مثل همان هواپيما كه با يك تكان تو را بيدار مي‌كند، بيدارت كند. مي‌خواهد ببيند آيا مي‌شود با اين جمله «انا نحن نحيي الموتي و نكتب ما قدموا و آثارهم و كل شيي احصيناه في امام مبين» بيدارت نموده و قدري تو را به فكر فرو برد؟

    اميدواريم كه همه ما اينطور باشيم و بيدار بشويم، چنان بيداري كه سعادت هميشگي را به دنبال خويش آورد.



    [1]ـ سوره انفال، آيات 50 و 51 ترجمه: و اگر بنگري سختي حال كافران را هنگامي كه فرشتگان جان آنان را مي‌گيرند و بر روي و پشت آنها مي‌زنند و مي‌گويند بچشيد عذاب سوزنده را و آن به خاطر چيزي است (اعمال زشتي) كه با دست خود از پيش فرستاده‌ايد و خداوند به هيچ يك از بندگان هرگز ظلم روا نمي‌دارد.

    [2]ـ سوره آل‌عمران، آيه 30 ترجمه: روزي كه هر كس هر كار نيكويي كه كرده همه را (پيش روي خود) حاضر مي‌بيند و آنچه بد كرده آرزو مي‌كند كه ايكاش ميان او و عمل بدش مسافتي دور فاصله بود! خداوند شما را از عقاب خود مي‌ترساند كه او در حق بندگان بس مهربانست.

    [3]ـ سوره الحاقه، آيه 18 تا 24. ترجمه: آن روز كه در پيشگاه خدا حساب شما را حاضر كنند هيچ كار از اسرار مخفي شما پنهان نخواهد ماند. پس كسي كه نامة عملش را به دست راستش دهند، گويد بيائيد نامة مرا بخوانيد. من ملاقات اين روز حساب را معتقد بودم. اين چنين كسي در عيش و زندگاني رضايتبخش خواهد بود. در بهشت عالي مرتبه كه ميوه‌هاي آن هميشه در دسترس (بهشتيان) است. (و خطاب رسد كه از طعام و شرابهاي لذيذ بهشت) بخوريد و بياشاميد. گوارا باد بر شما كه اين پاداش اعمال گذشته (دنيا) شما است كه براي امروز پيش فرستاده‌ايد.

    [4]ـ عَنِ النَّبِي(ص) قالً: لَمّا اُسْرِيَ بي اِلَي السَّماءِ دَخَلْتُ الجَنَّةَ فَرُأَيْتُ فيها قيعاناً، وَ رَأَيتُ فيها مَلائِكَةًّ يَبْنُونَ لِبنَةً مِنْ ذَهَبِ ولبنَةً مِنْ فِضَّةٍ، وَ رَبَّما اَمْسَكُوا، فَقُلْتُ لَهُمْ: ما لَكُمْ قَدْ اَمْسَكتُمْ؟ قالوا: حَتّي نَجينَا النَّفَقَه، قُلْتَ وَ ما نَفَقَتَكُم؟ قالُوا: قَوْلُ المُؤْمنِ سُبْحانَ الله و الحَمْدُلِلهِ و لا اِلهَ اِلاَّ الله وَ الله اكْبَرُ فَاِذا قالَ: بَنينا وَ اِذا سَكَتَ اَمَسَكْنا (وسائل‌الشيعه ـ ابواب ذكر ج4، ص1208). پيامبر اكرم(ص) فرمودند: وقتي مرا به مراجع بردند داخل بهشت شدم پس مكان وسيعي را ديدم. در آنجا فرشتگان را ديدم كه خشتي از طلا و خشتي از نقره روي هم بنا مي‌نهادند و گاه دست نگهميداشتند. به آنان گفتم: چرا گهگاه از كار درست مي‌كشيد؟ گفتند: تا خرج ما برسد. پرسيدم خرج شما چيست؟ گفتند گفتار مؤمن (سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله‌اكبر) پس وقتي كه او بگويد ما مشغول كار مي‌شويم و وقتي ساكت شود از كار مي‌ايستيم.

    [5]ـ سوره تحريم، آيه 6.

    [6]ـ في تَفسير العَياشي عَنِ الصّادِقِ(ع) عَنْ آبائِهِ(ع): قالَ اَميرُالمُؤمنين(ع): اِنَّ اَهْلَ النّار لَمَا غَلَي الزَّقُومُ و الضَّريعُ في بُطوُنِهِمْ كَغِلي الحَميم سَأَلُوا الشَّرابَ فَأوُتُوا بِشَرابٍ غَساقِ و صَديدٍ يَتَجَرَّعُهُ وَ لا يَكادُ يُسيغُهُ و يَأتيهِ المُوتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ما هُوَ بِمَيّتٍ وَ مِنْ وَرائِهِ عَذابٌ غَليظٌ وَ حميمٌ یغلی فی جهنم مُنْذُ خُلِقَت كَالْمُهْل يَشْويِ الوُجُوهُ بِئسَ الشَّرابِ وَ سائتْ مُرْتَفقاً (تفسير العياشي ج2، 223). در تفسیر عياشي آمده از امام صادق(ع) از پدران بزرگوارشان نقل فرموده: كه حضرت اميرالمؤمنين(ع) فرمودند: وقتي اهل آتش زقوم (ميوه‌اي است تلخ در دوزخ) و ضريع (علفي بدبود و طعم در جهنم) در شكمشان مي‌جوشد مثل جوشيدن آب جوش، آب طلب مي‌كنند پس غسق (آب پليدي است در جهنم) و صديد برايشان مي‌آورند تا بنوشند. روايتي ديگر هم از امام محمدباقر(ع) از امام علي(ع) كه از پيامبراكرم(ص) نقل كرده‌اند كه اگر قطره‌اي از زقوم بر كوههاي زمين ريخته شود طاقت تحمل ندارد و به پائين‌ترين جاي زمين فرو مي‌رود چه رسد به كسي كه زقوم، ميوه و طعامش باشد (بحارالانوار ـ ج8، ص302).

    [7]ـ عَنِ النَّبِي(ص) فِي قَولِه تَعالي: وَ يُسْقي مِنْ ماءٍ صَديدٍ قالَ: يُقْرَبُ اِليْه فیُكْرِهُ، فَاِذا اُدنِيَ مِنهُ شَوي وجْهُهُ، و وَقَعَ فرُوَةَ رَأسِهِ، فَاِذا شَرِبَ قَطَّعَ اَمعائَهُ حَتّي يَخْرُجَ مِنْ دُبُرهِ، يَقُولُ الله «وَ سُقُوا ماءً حَميماً فَقُطِّعَ اَمعاءَ هُمْ» و يَقُولُ: «وَ ان يَسْتَغيثُوا يُغا ثوابِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوي الوجوه» (بحارالانوار ج8، ص244). از پيامبراكرم نقل شده كه درباره آيه شريفه «و يسقي من ماء صديد» فرمودند: «آن آب دوزخ را» نزديك او مي‌آورند پس ناخوش دارد آن را. ولي وقتي نزديكش آورده مي‌شود از آن آب صورت او بريان و پوست سرش كنده مي‌شود و وقتي از آن مي‌نوشد روده‌هايش تكه‌تكه مي‌شود تا از او دفع گردد. خداوند متعال فرمايد؛ و نوشانيده مي شود آبي داغ كه روده‌هايش را پاره‌پاره مي‌كند و مي‌فرمايد اگر استغاثه و فريادخواهي كند به دادش مي‌رسند به آبي كه مثل مس گداخته صورتها را بريان مي‌كند.

    [8]ـ سوره مباركه حج، آيه 22، وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَديدٍ

    [9]ـ جابر جعفي عن ابي‌جعفر(ع): ثُمَّ يَضْربُ علي رَأسِهِ ضَرْبَةً فَيَهْوي سَبْعينَ اَلْفَ عامٍ حتّي يَنْتَهيَ اِلي عَيْنٍ لَها آنِسیةً ثُمَّ يًضْرِبُ عَلي رَأسِهِ ضَرْبَةً فَيَهوي سَبعين اَلْفَ عامٍ حَتّي يُواقِعُ السَّعير ثُمَّ يَضْرِبُ عَلي رأسِهِ ضَرْبَةَ فَیهَوي سَبْعينَ اَلْفَ عامٍ حَتِّی يَنْتَهي اِلي شَجَرَةِ الزَّقَومِ در روايتي مفصل، جابر جعفي از حضرت محمدباقر(ع) نقل مي‌كند كه فرو رفتن اهل عذاب و انواع عذابشان را حضرت بيان فرموده‌اند؛ از جمله: با ضربه‌اي به سر او كوبيده مي‌شود كه هفتاد هزار سال پرتاب مي‌شود به پائين تا به چشمه آب گرم دوزخ مي‌رسد (بحارالانوار ج8، ص 323ـ317 اختصاص 359ـ356)

    چاپ
    احکام
    اخلاق
    اعتقادات
    اسرار حج
    مناسک حج
    صوت
    فيلم
    عکس

    هر گونه استفاده از مطالب این سایت با ذکر منبع بلامانع می باشد.
    دفتر مرجع عاليقدر حضرت آية الله العظمى مظاهری «مدّظلّه‌العالی»
    آدرس دفتر اصفهان: خيابان عبد الرزاق – کوی شهيد بنی لوحی(16) – کوچۀ مدرسۀ قدسیه – پلاک(22) - کد پستی : 99581 - 81486
    تلفن : 34494691 -031          نمابر: 34494695 -031
    آدرس دفتر قم :خیابان شهدا(صفائیه)- کوی ممتاز- کوچۀ شماره 1(لسانی)- انتهای بن‌بست- پلاک 41
    تلفن 37743595-025 کدپستی 3715617365