در جلسات قبلی درس اخلاق با موضوع «انسان در قرآن»، فهمیدیم که
انسان موجودی دو بعدی، مشتمل بر دو بعد روحی و جسمی است؛ اگر بعد روحی او بر بعد
جسمی غلبه یابد و بهعبارت دیگر، اگر روح او جسمش را مرکب و وسیله قرار دهد و بر
آن سوار شود، میتواند بهسعادت دست یابد. چنانکه اگر جسمش سوار بر روح شود و آن
را بهخدمت بگیرد، یعنی اگر بعد روحی تضعیف شده، در اختیار بعد جسمی قرار گیرد،
سقوط میکند و سرنوشتی جز شقاوت و بدبختی نخواهد داشت. در جلسۀ قبل بیان شد که
انسان خلق شده است تا با تسلط روح بر جسم، حرکت معنوی خویش را آغاز کند تا به عرش
خدا برسد، به لوح و قلم برسد، و در نهایت به محضر خدا برسد. اگر کسی خودش صراط
مستقیم را بپیماید، به محضر خدا خواهد رسید و چنانچه در این باره، کوتاهی ورزد و
در مسیر حرکت متوقف شود، بالاخره او را بهپیشگاه الهی میرسانند. طبق تصریح بعضی
از آیات قرآن کریم، همۀ بندگان، مؤمن یا کافر، به سوی خداوند تعالی باز میگردند.
مثلاً میفرماید: «إِلَى اللَّهِ
مَرْجِعُكُمْ جَميعاً»؛ یعنی هر بندهای، چه
مؤمن و متقی باشد و چه كافر و فاسق و فاجر، وقتی از دنیا رفت، باید بهمحضر خداوند
برود. از آنجا جهنّمیان، بهجهنّم و بهشتیان، بهبهشت فرستاده میشوند.
ادامه ...